Hi nanay! I LOOOOOVE YOUUU! I am beyond grateful for all the things that you have done for us, despite of tatay’s absence, working for us, you still have that VERY VERY VERY STRONG Courage to take care of us even though we had our ups and downs, and kakulitans. You are still strong to help us face our challenges and problems in life. You never cease to accompany us in our greatest despairs and most especially our achievements. For whatever award we get, big or small, you were still the most proud mother I’ve ever known. And will still be. I love you nanay, from the bottom of my heart. Forever, and always..
REBLOG
Hello xaviiiiieeeer ❤ teka, wala naman atang araw na di kami masayang magkasama ah? :) oo nga, namimiss ko na itong klaseng ‘to. Lalo na yung mga kulitan at asaran ng bawat isa. Yung tipong trip na kakanta ka lang bigla at natutulala sa bintana tapos di mo namalayan na lahat sila nakatitig sa iyo pero pag inikot mo ang ulo mi, tatawanan ka nila ng malakas na malakas kahit may mga students na di mo kaklase at lalong di mo ka close. Yun rin panay kami sa pickup lines, lalonna itong si JP, “dimple, my name si Paul. Paul-ling for you” “ano ang pinakamalapit sa puso ko? Lungs. Ikaw lungs” ;) yiheeee. Nakakatuwa kasi katabinko siya kapag exams tapos kapag di pa nagsisimula o tapos na, naghihirit ng nga pickup lines. Yung mga katangahan namin, di nawala kahit natapos na ang school year. Haaaaaays. Namimiss ko na sila, tinanggap ko na ang fact na magkakahiwalay kami in the end, sana di sila magbago, sana pagdating ng araw, sila parin yung “2 Xavier” na kilala ko, yung parang mokong at unggoy kung kumilos at magsalita, tumawa ka lang dahil gusto nilang masaya ka. :’) grabe naman ohh, nakakaiyak kasi talaga ang mga ito. Di ko ma imagine na sa isang buing school year, makakakilala at makakahalubilo ko itong mga taong ito na di ko inisip na magkakaroon sila ng impact sa life ko.. Oy 2Xavier, mahal na mahal ko kayo..
Naiiyak na talaga.. Waaaaa.. Hahahaha joke lang XD pero seryoso..
P.S. pinagalitan kami ni YLC dahil madumi ang labas ng classroom namin nung time na iyan!
Oooooh NOOOOOO. My face. Pangit. Hehe. :) and so, I was bored. Tingnan niyo yung mga stuffed toys sa taas oh, addict kasi ako ng mga ganyan nung bata pa ako. PERO HANGGANG NGAYON NAMAN AH, addict parin hahahahahahaha! Isip bata na king isip bata, buhay ko ito! :)))) peri di ko naman nilalaro yang mga yan eh, tinitingan ko lang sila at napapasaya na ako! :> yung “And no one can take that away from me” line, well, meron siguro, yung lalaking nakalaan para sa akin at binigay ng Diyos, yung magpapasaya sa akin as much as how my family and stuffed toys does
On instagram parin.. :)) Hays, sa hirap ng buhay, eh pati ba naman ang side view kong pangit, magpapakavain rin? Yan ang napapala’t gingawa ng mga bored na pangit eh! Hahahaha nilalait ko ang sarili ko ng bongga! Grabe ka na myka ha! *Lord, patawarin mo po ako :(*. Oo, kailangan kong magpatawad sa Kanya kasi He created each one of us in His own image and likeness diba? Pero nilalait ko sarili ko ngayon :( ayan ayan, naging seryoso ang usapan… :O Pero totoo naman diba? Diba? Kaya dito nalang muna ako from my loong explanation :D
P.S. i love you sa nagbabasa nito!
On instagram.. Kasi naisipan kong i-pose ‘to, naalala ko lang yung mga grade 5 moments, eh isa ito sa mga usong uso eh! :D hahaha, nakakalungkot tuloy isipin yung mga memories nung grade 5, ang Balagtas classmates, JAMMINS, kuya Igs, Shoti, yung lovelife kong ewan kay A at E. hindi naman actually “love” yun eh, crush lang ;P at yung CRUSH-LOVE-BUHAY KO-LIFE :p wag na kayong magtataka kung bakit may “buhay ko” at “life” kasi iba talaga ang pahintulot niyan. I-analyze niyo nalang! :> SI JOSE YUNG TINUTUKOY KO DUN HAHAHAHA :)) bahala na dahil naisigaw ko ang pangalan niya dito, ang rami namang Jose sa mundo ah? Maliban nalang kung yung mga nakaalam eh, mababasa ito :p itago niyo na! :D hahaha. Okay dahil naging classmate ko siya nung 2nd year, pero wala na ata. Ata lang naman XD pero sure akong wala na noh. :)))) okay yun lang talaga, eh di ba yung picture ang dini-describe? Hindi ang buhay ko nung grade 5? :p
P.s. may diary ako tungkol sa kanya, nagsusulat ako nung grade 5 at first time ko pa! Never na ako nagsulat muli after akong na 3. Chosss, may pa heart break effect akong nalalaman! :)))
Hays. Ang tahimik na talaga ng cellphone ko. :( I’ve got no one to talk to. :/ ayos lang, medyo malapit na rin ang june diba? :D
YES, 2nd year pa ako nitooooo :) ohgosh, 3rd year na pala ako :o parang kelan lang ano? Parang kahapon lang yung first day ng school tapos ngayon, di ko na alam pang ilang araw na ito simula nung natapos na ang school year. Haaay. I had a wonderful year, indeed
^ TRUE. Minsan, ang hirap nga talagang makalimot sa isang taong nagpasaya sa buhay mo, binago ang sarili mo sa paraang di mo ma expect na mangyayari at yung taong minahala ka at minahal mo ng lubusan. Pero kailangan mong limutin ang mga alala, dahil kung hindi, ibig sabihin lang nun, di ka pa handang harapin ang iyong kinabukasan at ang tadhana.
Listen to this song! :) It’s sooo noce :> Payphone by Maroon 5 ft. IDK WHO THAT GUY IS =)))))))
